Мисли

Артур Шопенхауер / Arthur Schopenhauer

(1788 – 1860) 

• Расудувањето со сопствен ум е привилегија на малкумина. Останатите се водени од авторитети и примери. Тие гледаат со туѓи очи и слушаат со туѓи уши.
   

• Не мислам дека луѓето ја знаат вистината, туку дека за некое учење со кое тие толку многу се занимаваат, во стварноста немаат воопшто никакво мислење или размисла.
   

• Секоја последица на некоја причина е нужна и секоја нужност е последица на некоја причина.
   

• Оној кој не може да се подмити со 10 дукати, а притоа се колеба, ќе се подмити со 100.
   

• Само преку она што го правиме, ние дознаваме што сме.
   

• Посакувањето било кој настан од минатото да не се случел, е налудничаво самоизмачување, односно нешто апсолутно невозможно и толку неразумно, како што е и желбата сонцето да изгрева од запад.
   

• Оној што верува дека според слободната одлука на духот зборува или молчи или прави нешто друго, тој сонува со отворени очи. Секое нешто е детерминирано.
   

• Во сите времиња се проповедал многу и добар морал; но основата на истиот постојано лежела во лошото.
   

• Да се има право, значи да се има право.
   

• Ние добро знаеме дека еден грам намера тежи повеќе отколку еден килограм разум.
   

• Што треба да се очекува од човек на кој учителствувањето никогаш не му оставило време за учење.
   

• Навистина постојат вистински чесни луѓе, како што навистина постои и четворолистна детелина.
   

• Егоизмот е колосален: тој владее со светот.
   

• Максимата на највисокиот егоизам е: не помагај никому, туку повредувај ги сите, кога тоа тебе ти користи.
   

• Максимата на злобата е: повредувај ги сите толку колку што можеш.
   

• Постојат два начина за извршување на неправедноста, оној на насилството и оној на лукавството.
   

• Декламирањето е полесно отколку докажувањето, а морализирањето е полесно отколку да се биде искрен.

tema1.net